Chorągiew Harcerek

Organizacja Harcerek

stanowi żeńską gałąź Związku Harcerstwa Polskiego. Realizuje cele Związku poprzez programy i zajęcia dla dziewczynek, które są prowadzone metodą harcerską opartą o model skautowy Roberta Baden-Powell i ukierunkowane przez Prawo i Przyrzeczenie Harcerskie.

Dołącz do nas i przeżyj niezapomniane przygody – tutaj tworzy się przyjaźnie na całe życie, rodzą się pasje i kształtują przyszłe liderki.

Spis Treści

Szczeble

Na kolejnych harcerskich szczeblach – Skrzaty, Zuchy, Harcerki i Wędrowniczki – dziewczęta rozwijają swoje umiejętności, zdobywają sprawności, uczą się współpracy, odpowiedzialności i miłości do natury. Cały rok szkolny wypełniają im pełne radości zbiórki, a ukoronowaniem harcerskiej pracy są dwutygodniowe Akcje Letnie: kolonie, obozy stałe i obozy wędrowne.

Praca z dziewczynkami prowadzona jest na czterech szczeblach pod nadzorem instruktorek:

GK - Skrzaty

Referat Skrzatów

GK - Zuchy

Referat Zuchów

GK - Harcerki

Referat Harcerek

GK - Wędrowniczki

Referat Wędrowniczek

Chorągiew Harcerek

Jest nadrzędną jednostką organizacji harcerek w Okręgu. W Kanadzie Chorągiew Harcerek działa nieustannie od 1952 roku w prowincjach Alberta, Manitoba, Ontario i Quebec. Obecnie liczy ponad 1000 członków.

Na czele chorągwi stoi, wybrana przez Konferencje Harcerek w Kanadzie i mianowana przez Naczelniczkę Harcerek - Komendantka Chorągwi - komendantka@zhp.ca

Historia Chorągwi

W marcu 1952 roku hm. Zofia Stohandel została mianowana Komendantką Chorągwi Harcerek w Kanadzie i we wrześniu tegoż roku została zorganizowana pierwsza Komenda Chorągwi Harcerek w Kanadzie. Wszystkie do tej pory istniejące jednostki harcerek w Kanadzie zostały przekazane Komendzie Harcerek przez hm. Stefana Czerwińskiego, ówczesnego Komendanta Obszaru Kanada, i od tej daty podlegały one bezpośrednio Komendzie Chorągwi.

W pierwszych latach istnienia Komendy, główny nacisk szedł w kierunku zakładania nowych jednostek, kształcenia zastępowych i drużynowych i opracowywania programów pracy i materiałów pomocniczych.

Trzeba było zdobywać fundusze, sprzęt obozowy i gospodarczy. Trzeba było pamiętać o nawiązywaniu kontaktów z parafiami i duchowieństwem, z organizacjami polonijnym, o nawiązywaniu i utrzymywaniu kontaktów ze skautingiem kanadyjskim i innymi skautingami grup etnicznych.

Rozwój pierwszych gromad i drużyn był duży, reakcja rodziców i społeczeństwa pomagała w rozwoju jednostek harcerskich. W latach od 1952 do 1954 powstawały gromady zuchowe w Toronto, Ottawie, Norandzie, Hamiltonie, London, St. Catharines i Windsor - razem jedenaście gromad.

Zorganizowały się 3 drużyny harcerek w Toronto, St. Catharines i Hamiltonie i zastęp harcerek w Windsor. W Montrealu powstają nowe gromady oraz nowe zastępy i drużyny. Akcja nasza dotarła aż na Zachód Kanady. W 1955 roku powstał zastęp harcerek i gromada zuchowa w Edmonton; w roku 1960 drużyna i dwie gromady w Winnipeg, zastęp i gromada w Calgary oraz zastęp harcerek w Vancouver.

Ze wzrostem jednostek trzeba było pomyśleć o ułatwieniu pracy. Zaczęło się ujmować jednostki w hufce.

W listopadzie 1954 roku został zorganizowany hufiec harcerek "Watra" obejmujący prowincję Ontario. W maju 1956 roku, hufiec "Watra" podzielony został na dwa hufce: "Watra" i "Nurt”. W roku 1958 hufiec "Nurt" został z powrotem wcielony do hufca "Watra". Celem dalszego usprawnienia pracy, hufiec "Watra" został przeorganizowany. Stworzyło się szczepy harcerek w dużych skupiskach polonijnych - w Toronto - "Zarzew", "Rzeka", "Szarotki", "Wisła" w Hamilton, "Kartuzy" w Burlington, "Kujawy" w St. Catharines, "Beskidy" w Welland, "Bór" w London, "Mazury" w Sudbury, "Jutrzenka" (poprzednio "Tęcza") w Ottawie, "Zorza" w Scarborough, "Wieliczka"w Mississauga, a ostatnio "Kaszuby" w Brampton.

W marcu 1955 roku powstał hufiec "Ogniwo"w Quebec, który wcielał liczne gromady i drużyny harcerek w Montrealu. Powstały też hufce w zachodniej Kanadzie: hufiec "Prerie" w Manitobie (1960), który później zmienił nazwę na hufiec "Białowieża"; hufiec harcerek "Młody Bór" w Edmonton (1966), hufiec "Tatry" w Vancouver który zastapił istniejący szczep harcerek "Jelenia Góra" w 1982 roku a obecnie, ze względu na brak chętnej młodzieży, został zawieszony. Powstał również szczep „Orla Perć” w Calgary.

W Chorągwi tworzą się drużyny instruktorek, które posiadają własne programy i służą pomocą Komendzie Chorągwi, hufcom, szczepom i Zarządowi Okręgu: w Toronto drużyna dla starszych wiekiem

instruktorek im. J. Falkowskiej; drużyna "Bądź Gotów", która powstała po II Światowym Zlocie na Kaszubach w

1976 roku i drużyna "Młode Orlice", w Montrealu - drużyna "Szczyty", w Winnipeg - zastęp im. Ewy Grodeckiej.